چرا من می توانم یک تجزیه طلب باشم اما او نه ؟!

در طول سالیان نه چندان کوتاه که در بحثهای سیاسی و اجتماعی شرکت کرده ام، چه در دانشگاه چه در جمع دوستان و چه در فضای اینترنت، وقتی که سخن از برابری حقوق سیاسی و فرهنگی آورده ام اولین مسئله ای که در مقابل این خواست و سوال من مطرح شده است این است که آیا شما تجزیه طلب نیستید؟ آیا با تجزیه طلبان رابطه ندارید؟ حتی گاهی در بحثهایی شرکت کرده ام که به صرف کرد بودن باید اول از خودم رفع اتهام می کردم که قصد جدا کردن بخشی از خاک ایران را ندارم، سپس باید به بازجویی راجع به پیشوا قاضی محمد و دکتر قاسملو جواب می دادم، بعد از اتمام بازجویی هم دیگر خود به خود این احساس به من دست می داد که از جمع جدا شده ام! خیلی دوست داشتم و دوست دارم که من هم بتوانم قبل از اینکه طرف مقابل به من اتهام جدایی طلبی بزند من بتوانم اینکار را انجام دارم، من می خواهم به او بگویم که تو جدایی طلبی، به او بگویم که این تو هستی که من را جدا می کنی، چرا زبان من، مذهب من و منطقه جغرافیایی محل سکونت من توسط یک قانون اساسی و سیستم حکومتی جدا شده و مورد تبعیض قرار گرفته است اما آنها که طرفدار همین سیستم جدا کننده هستند جدایی طلب نیستند اما من هستم؟ آنها که به آن قانون اساسی جدا کننده رای دادند جدایی طلب نبودند اما آنان که با آن مخالفت ورزیدند جدایی طلبند! چرا نگرانی یک مرکز نشین نسبت به این آب و خاک باید بیشتر از من کرد یا بلوچ باشد؟ اگر کردستان بخشی از خاک اوست اصفهان و شیراز و تبریز هم بخشی از خاک من است چرا من حق ندارم نسبت به آن نگران باشم و چرا طرف مقابل احساس می کند که او هست که تعیین می کند که چه کسی جدایی طلب است و چه کسی میهن پرست؟ چرا او باید او دوست داشته باشد که زریبارو آبیدر بخشی از خاکش باشند اما من نباید نگران باشم که شاید روزی نتوانم شاه گلی یا طرقبه یا توچال یا عالی قاپو را ببینم؟ آیا فقط او حق دارد از من سوال کند که تجزیه طلب هستم یا من هم می توانم قانون اساسی جدایی طلبانه را به رخ او بکشم و تا دهان باز کرد به او بگویم جدایی طلب؟ آیا او نمی داند جدا کردن بخشی از خاک کشورم همان قدر که برای او ترسناک است برای من مسخره است، برای من مسخره است که بخواهم کشوری را که یک سرش به خلیج فارس و سر دیگرش در دریای خزر است با کشوری بسیار کوچک تر تعویض کنم! من یک کردم و نمی گذارم تجزیه طلبان در تهران و اصفهان و مشهد و تبریز من را از کشورم جدا کنند.